Η Ελλάδα έχει 13000 μικρούς ή πολύ μικρούς οικισμούς, γεγονός που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την ύπαρξη ποιοτικών υποδομών σε δημόσια και ιδιωτικά έργα.
Πολλά ιδιωτικά έργα, όπως σπίτια έχουν κατασκευαστεί χωρίς μηχανικούς και χωρίς σύνδεση σε τοπικά δίκτυα και πολλά δημόσια έργα έχουν γίνει με πολύ χαμηλή χρηματοδότηση και ανεπαρκή παρακολούθηση.
Φοβάμαι πως αν συνεχίσουμε να μπαλώνουμε με τις παλιές δαπανηρές δοκιμασμένες λύσεις, τότε θα έχουμε επανάληψη των καταστροφικών επιπτώσεων σε κάθε είδος υποδομής, στην επόμενη πυρκαγιά, στον επόμενο σεισμό και στην επόμενη πλημμύρα.
Πιστεύω πως χρειάζεται αλλαγή πολιτικής για να γίνει εφικτή η ενσωμάτωση μικρών οικισμών σε μεγαλύτερες δομές που έχουν δυνατότητα ανάπτυξης υποδομών.
Δυνητικά οφέλη αυτής της αλλαγής:
Ευκολότερη εύρεση και διαχείριση πόρων για την βιώσιμη ανάπτυξη και συντήρηση υποδομών με σεβασμό στο περιβάλλον.
Μείωση του χρηματοδοτικού κόστους αναστήλωσης κατεστραμμένων επιχειρήσεων και οικημάτων.
Καλύτερες κοινοτικές υπηρεσίες εκπαίδευσης, υγείας και μεταφορών.
Καλύτερη αντιμετώπιση και αποτροπή φυσικών καταστροφών (πλημμύρες, σεισμοί και πυρκαγιές.
Ωστόσο είναι ένα δύσκολο έργο.
Η μεταφορά κατοίκων από μικρούς οικισμούς σε μεγαλύτερες δομές θα πρέπει να γίνει με κίνητρα και δημοκρατικές διαδικασίες, με σεβασμό προς την τοπική κουλτούρα και τις ανάγκες των κατοίκων.
Απαιτείται η ύπαρξη ενός περιφερειακού σχεδίου με τη συνεργασία κράτους, και των τοπικών αρχών. Στόχος η ανάπτυξη μιας συνεκτική πολιτικής που θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής σε αυτούς τους οικισμούς και θα διασφαλίσει την αντοχή τους σε πιθανές καταστροφές.
Πρώτη δημοσίευση στο Facebook.
